دوره 6، شماره 2 - ( 5-1394 )                   جلد 6 شماره 2 صفحات 107-120 | برگشت به فهرست نسخه ها



DOI: 10.18869/acadpub.ejgcst.6.2.107

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Saraeian Z, Etemadi N, Haghighi M, Hajabbasi M, Afyuni M. Effects of petroleum hydrocarbon levels on morphological and physiological characteristics of two bermudagrass species . ejgcst. 2015; 6 (2) :107-120
URL: http://ejgcst.iut.ac.ir/article-1-982-fa.html
سرائیان زهرا، اعتمادی نعمت‌اله، حقیقی مریم، حاج‌عباسی محمدعلی، افیونی مجید. تأثیر سطوح هیدروکربن‌های نفتی بر صفات مورفولوژیک و فیزیولوژیک دو رقم برموداگرس . مجله علوم و فنون کشت های گلخانه ای. 1394; 6 (2) :107-120

URL: http://ejgcst.iut.ac.ir/article-1-982-fa.html


گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان
چکیده:   (1712 مشاهده)
هیدروکربن‌های نفتی یکی از مهم‌ترین آلاینده‌های خاک در مناطق نفت‌خیز می‌باشند. حضور این ترکیبات در خاک سبب ایجاد انواع تنش‌ها در گیاهان شده و شرایط را برای رشد گیاهان نامساعد می‌سازند. بنابراین، جهت ایجاد فضای سبز در مناطق آلوده نیاز به استفاده از گیاهان مقاوم به این تنش‌ها‌ می‌باشد. هدف از این پژوهش، بررسی اثر حضور مواد نفتی در خاک به نسبت‌های صفر، 1/2، 87/3 و 25/12 درصد وزنی (هیدروکربن‌های نفتی: خاک) بر ویژگی‌های مورفوفیزیولوژیک دو گونه بومی و غیر بومی برموداگرس می‌باشد. این آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار در گلخانه‌ تحقیقاتی دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، انجام شد. نتایج نشان داد که حضور 1/2 درصد وزنی هیدروکربن‌های نفتی در خاک سبب کاهش معنی‌دار 3/3 و 5 درصدی در میزان رنگ و تراکم چمن‌ها شد. حضور این میزان آلاینده در خاک، رشد برموداگرس بومی و غیربومی را 1/31 و 3/7 درصد نسبت به تیمار شاهد کاهش داد. افزایش میزان آلاینده‌های خاک همچنین سبب کاهش معنی‌دار محتوای نسبی آب و میزان کلروفیل و افزایش میزان پرولین داخلی گیاهان شد. همچنین، افزایش غلظت آلاینده‌ها تا میزان 1/2 درصد سبب افزایش فعالیت آنزیم کاتالاز گردید. ولی حضور مقادیر بیشتری از این مواد در خاک، فعالیت این آنزیم را نسبت به تیمار شاهد کاهش داد. به‌طور کلی، در انتهای آزمایش هر دو گونه چمن کیفیت ظاهری قابل قبولی داشتند و در نتیجه می‌توانند جهت کاشت در مناطق آلوده به هیدروکربن-های نفتی توصیه شوند؛ اگرچه وضعیت کیفیت و رشد برموداگرس غیر بومی در خاک‌های آلوده بهتر از برموداگرس بومی بود.
متن کامل [PDF 225 kb]   (649 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي |
دریافت: ۱۳۹۴/۵/۲۱ | پذیرش: ۱۳۹۴/۵/۲۱ | انتشار: ۱۳۹۴/۵/۲۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم و فنون کشت های گلخانه ای - Isfahan University of Technology می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

تحت نظارت وف بومی آسپا-وف